Elk jaar op de vierde vrijdag van oktober is het World Champagne Day. Een marketinguitvinding, zeker. Maar ook een prima aanleiding om een fles open te trekken die je anders zou laten staan “tot er iets te vieren valt”.
Champagne heeft een imagoprobleem: ze wordt bewaard voor huwelijken, nieuwjaar en promoties. Daardoor blijft de fles staan en wordt het moment nooit gewoon. Terwijl champagne net op haar best is wanneer er niets bijzonders aan de hand is: bij een gewoon diner, op een vrijdagavond, met twee.
Sanchez-Le Guédard in Cumières: vier generaties, biologisch werkend in een streek waar dat door het vochtige klimaat allesbehalve vanzelfsprekend is. Meneer Sanchez ontvangt bezoekers nog altijd zelf in de kelder.
M. Vanzella in Mailly-Champagne: een domein van amper vier hectare in een Grand Cru-dorp, al vier generaties in dezelfde familie.
Rafflin-Lepitre in Chigny-les-Roses, op de Montagne de Reims: een huis dat werkt met alle drie de druiven en dat zichtbaar maakt in aparte cuvées.
Zet de fles niet in de koelkastdeur maar een half uur in een emmer met water en ijs. Gebruik een gewoon wijnglas in plaats van een fluitje, je ruikt meteen meer. En schenk in twee keer in, zodat de mousse niet over de rand loopt.
Geen fles in huis die het moment waard is? Dat lossen we vier keer per jaar op met het champagne-abonnement.
