Brut, extra brut, brut nature, demi-sec: die woorden op het etiket gaan allemaal over één ding, de dosage. Het is de laatste ingreep vóór de fles definitief dichtgaat, en ze bepaalt mee hoe droog of hoe rond je champagne smaakt.
Na de tweede gisting in de fles wordt het gistdepot verwijderd. Daarbij gaat een klein beetje wijn verloren. Dat volume wordt aangevuld met een mengeling van wijn en suiker: de liqueur de dosage. Hoeveel suiker daarin zit, bepaalt de categorie op het etiket.
Brut nature of zéro dosage: geen suiker toegevoegd. Kaal, recht, mineraal. Onverbiddelijk voor een champagne die het niet aankan, schitterend voor een die wel voldoende rijpheid heeft.
Extra brut: tot 6 gram suiker per liter. Droog, strak, maar met net iets meer soepelheid.
Brut: tot 12 gram. Veruit de meest voorkomende stijl, en de gulden middenweg. Wat je in de meeste flessen vindt.
Extra dry, sec, demi-sec: opklimmend zoeter. Demi-sec komt vooral aan tafel bij dessert.
Een veelgemaakte denkfout: minder suiker betekent niet automatisch “scherper”. Een champagne met veel rijpheid en een rijke assemblage kan met nul dosage prachtig in balans zijn, terwijl een jonge, spannende wijn net een paar gram nodig heeft om rond te komen. Dosage is geen kwaliteitsladder, wel een stijlkeuze van de keldermeester.
Als aperitief of bij zeevruchten werkt extra brut of brut nature bijzonder goed. Bij een volledig diner is brut de veiligste keuze. En bij dessert grijp je beter naar demi-sec, want een droge champagne naast iets zoets smaakt vaak schraal.
In onze boxen zit doorgaans meer dan één stijl, net zodat je zelf het verschil kan proeven. Ontdek het champagne-abonnement: drie flessen, vier keer per jaar.
